Storythai

เมื่อความรัก ถึงจุดอิ่มตัว

ความห่างเหินที่ค่อยแทรกซึมเข้ามาระหว่างหัวใจสองดวง

ทำให้เราพบว่าบางสิ่งบางอย่างมันเพิ่งตกผลึกชัดเจน

ความรักกำลังตกตะกอน และผลึกของมันที่กำลังร่วงลงสู่พื้น

สิ่งที่เห็น...มันมองเป็นอย่างอื่นไม่ได้เลย

นอกจากเศษฝุ่นของความทรงจำดีๆ

ในวันเก่าที่ไม่สามารถเรียกคืนกลับมาได้

และเราก็ตั้งใจปล่อยให้มันสูญหายไปกับกาลเวลา

เมื่อความรัในวันวานจางหายไปตามวันเวลา

วันที่ถนนหัวใจแบ่งออกเป็นสองสาย

และเราทั้งสองต่างยอมรับมันแต่โดยดี - เราคงไปด้วยกันไม่ได้

ฉันมีทางของฉัน - เธอมีทางของเธอ

แต่พรุ่งนี้ทางที่ไป - คงไม่ใช่ทางของเรา

แม้การแยกจาก

จะทำให้เราจำเป็นต้องเสียใจ - เสียดายมากมายแค่ใหน

แต่ในท้ายที่สุดมันก็คงเป็นสิ่งที่ดีกว่า

หากคนที่หมดใจรักให้กันแล้วจะยอมแยกทางจากกันโดยดี

อาจจะรู้สึกแปลกๆ บ้างในก้าวแรหที่ต้องเดินแยกกัน

อาจจะรู้สึกหวิวๆหัวใจบ้างนิดหน่อย

ที่จู่ๆ คนๆหนึ่งก็ค่อยๆห่างหายไป

แล้วหัวใจก็ต้องกลับมาเดียวดายอีกครั้ง

แต่ในก้าวต่อๆไปมันจะทำให้เราค้นพบว่า...

การตัดสิ้นใจคลายหัวใจออกจากกัน

เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับคนสองคน

เมื่อจุดๆหนึ่งของความรักในวันนี้มันไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการอีกต่อไป

คงเป็นการดีกว่า ที่เราจะเก็บความรู้สึกดีๆ

ที่ยังหลงเหลือให้กันในวันนี้ใว้ในใจ

เผื่อเวลาที่เหงา จะได้เรียกเพื่อนเก่าขึ้นมาทบทวนความทรงจำ

เพื่อให้ได้คิดถึงคลายความเหงา

แต่ถ้าในวันพรุ่งนี้ ความดื้อดึงยังคงรั้งร่างกาย

และจิตใจเราให้อยู่ด้วยกันต่อไป

สิ่งที่เกิดขึ้นด้วยความไม่ตั้งใจ มันอาจจะค่อยๆทำลาย

ความรู้สึกดีๆที่มีให้แก่กันจนหมดสิ้น

สู้ตัดใจจากกันไปในวันที่ยังมีความทรงจำดีๆ ทิ้งใว้ให้แก่กันยังจะดีกว่า

เพราะบางครั้ง ความรักของคนสองคนนั้นเข้าใจได้ยากยิ่งกว่าสิ่งใด้ๆในโลก

บางครั้ง...แม้คนสองคนจะรักกันสักเพียงใหน

แต่ถ้าหากถึงจุดอิ่มตัวที่ไปด้วยกันไม่ได้ ต่อให้มีรักมายมายแค่ใหน

ก็ไม่สามารถประคับประคองให้รักกันไปได้ตลอดรอดฝั่ง

การตัดใจเป็นการเสียใจทีเดียว แต่การยื้อกันไปเรื่อยๆ

เป็นสิ่งที่เราเสียใจไปเรื่อยๆ อย่างไม่มีจุดจบ

อย่าพยายามฝืนใจรัก ในวันที่เราไม่ได้รู้สึกอีกต่อไป

เพราะหากเราจำต้องทนใช้ชีวิตกับความรัก - กับคำว่าไม่ใช่

ในท้ายที่สุดคงไม่ต่างอะไรกับการทำร้ายหัวใจเราเอง

หากเราไม่ยอมตัดใจปล่อยมือ จากกันในวันที่รักมันอิ่มตัว

ท้ายที่สุด...คนที่ต้องเสียใจ

คงไม่ใช่ใคร...นอกจากตัวเราเอง

เมื่อความรัก ถึงจุดอิ่มตัว

ความห่างเหินที่ค่อยแทรกซึมเข้ามาระหว่างหัวใจสองดวง

ทำให้เราพบว่าบางสิ่งบางอย่างมันเพิ่งตกผลึกชัดเจน

ความรักกำลังตกตะกอน และผลึกของมันที่กำลังร่วงลงสู่พื้น

สิ่งที่เห็น...มันมองเป็นอย่างอื่นไม่ได้เลย

นอกจากเศษฝุ่นของความทรงจำดีๆ

ในวันเก่าที่ไม่สามารถเรียกคืนกลับมาได้

และเราก็ตั้งใจปล่อยให้มันสูญหายไปกับกาลเวลา

เมื่อความรัในวันวานจางหายไปตามวันเวลา

วันที่ถนนหัวใจแบ่งออกเป็นสองสาย

และเราทั้งสองต่างยอมรับมันแต่โดยดี - เราคงไปด้วยกันไม่ได้

ฉันมีทางของฉัน - เธอมีทางของเธอ

แต่พรุ่งนี้ทางที่ไป - คงไม่ใช่ทางของเรา

แม้การแยกจาก

จะทำให้เราจำเป็นต้องเสียใจ - เสียดายมากมายแค่ใหน

แต่ในท้ายที่สุดมันก็คงเป็นสิ่งที่ดีกว่า

หากคนที่หมดใจรักให้กันแล้วจะยอมแยกทางจากกันโดยดี

อาจจะรู้สึกแปลกๆ บ้างในก้าวแรหที่ต้องเดินแยกกัน

อาจจะรู้สึกหวิวๆหัวใจบ้างนิดหน่อย

ที่จู่ๆ คนๆหนึ่งก็ค่อยๆห่างหายไป

แล้วหัวใจก็ต้องกลับมาเดียวดายอีกครั้ง

แต่ในก้าวต่อๆไปมันจะทำให้เราค้นพบว่า...

การตัดสิ้นใจคลายหัวใจออกจากกัน

เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับคนสองคน

เมื่อจุดๆหนึ่งของความรักในวันนี้มันไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการอีกต่อไป

คงเป็นการดีกว่า ที่เราจะเก็บความรู้สึกดีๆ

ที่ยังหลงเหลือให้กันในวันนี้ใว้ในใจ

เผื่อเวลาที่เหงา จะได้เรียกเพื่อนเก่าขึ้นมาทบทวนความทรงจำ

เพื่อให้ได้คิดถึงคลายความเหงา

แต่ถ้าในวันพรุ่งนี้ ความดื้อดึงยังคงรั้งร่างกาย

และจิตใจเราให้อยู่ด้วยกันต่อไป

สิ่งที่เกิดขึ้นด้วยความไม่ตั้งใจ มันอาจจะค่อยๆทำลาย

ความรู้สึกดีๆที่มีให้แก่กันจนหมดสิ้น

สู้ตัดใจจากกันไปในวันที่ยังมีความทรงจำดีๆ ทิ้งใว้ให้แก่กันยังจะดีกว่า

เพราะบางครั้ง ความรักของคนสองคนนั้นเข้าใจได้ยากยิ่งกว่าสิ่งใด้ๆในโลก

บางครั้ง...แม้คนสองคนจะรักกันสักเพียงใหน

แต่ถ้าหากถึงจุดอิ่มตัวที่ไปด้วยกันไม่ได้ ต่อให้มีรักมายมายแค่ใหน

ก็ไม่สามารถประคับประคองให้รักกันไปได้ตลอดรอดฝั่ง

การตัดใจเป็นการเสียใจทีเดียว แต่การยื้อกันไปเรื่อยๆ

เป็นสิ่งที่เราเสียใจไปเรื่อยๆ อย่างไม่มีจุดจบ

อย่าพยายามฝืนใจรัก ในวันที่เราไม่ได้รู้สึกอีกต่อไป

เพราะหากเราจำต้องทนใช้ชีวิตกับความรัก - กับคำว่าไม่ใช่

ในท้ายที่สุดคงไม่ต่างอะไรกับการทำร้ายหัวใจเราเอง

หากเราไม่ยอมตัดใจปล่อยมือ จากกันในวันที่รักมันอิ่มตัว

ท้ายที่สุด...คนที่ต้องเสียใจ

คงไม่ใช่ใคร...นอกจากตัวเราเอง

True love story

ตื่นมาวันนึง คนเราเกิดมา

ทำไม_....?

หรือว่าเกิดมาเพื่อ เรียน รุ้ ดรงชีวิต แล้วก็ ดับลงไป

หรือเกิดมาเพื่อรออะไรที่เรียกว่า รักแท้

ครั้งหนึ่งในชีวิต ทุกคน อยากที่จะมี ความรักอันแสนประเสริฐนี้

บางคน เฝ้าคอยหามันไม่ว่ามัน

จะนานแค่ใหน หรือจะทั้งชีวิตเราก็ไม่อาจที่จะเจอมัน แต่ คนๆนั้น ก็ยังรอมันอยุ่เสมอๆ

รักแท้ อาจจะเป็นสิ่งที่ อาจทำให้คนเรา บาเดเจ็บเจียนตาย หรือ สุขจนไม่มีคำบรรยาย

ความรักอาจะเกิดมาจากสิ่งที่เรียกว่าหัวใจ ที่คอยทำงานตลอดทั้งชีวิตของเรา หรือ

อาจจะเกิดมาจากจิตใจที่ต้องการความอบอุ่นที่มีคนคอยอยู่ข้างๆในจิตใจ

สิ่งที่เรียกว่า หัวใจ และ จิตใจนี้ อาจเป็นสิ่งที่กระตุ้นให้เราดูมีพลังมากกว่าเดิม

ถึงแม้ว่ามันจะเป็นสิ่งที่เกิดขึ้น แล้วดับ ลงไป ก็ตาม

แต่เราก็ยังอยากที่จะให้มันเกิดในจิตใจของเรา

แต่บางครั้งการที่ ถวิลหา หัวใจที่มีรัก นั้นมันจะยากก็ตามที

True love

อาจจะเป็นเพียงสิ่งที่ไม่ต้องการข้อแม้อันใด แต่แค่คอยเตรียมอุ้มชูมัน ทะนุถนอมมัน

อาจจะเป็นเพียงสิ่งที่ต้องใช้ความอดทน ที่จะรอใครสักคน

หรืออาจะเป็นเพียงแค่สิ่งที่เราอยากมีใครสักคนคอยเคียงข้างเมื่อเรา

 ทุกข์ สุข เศร้า หัวเราะ

บางทีการมี รัก อาจทำให้ เรามีชีวิตที่มีค่ายิ่งกว่าเก่า ก็ได้ แต่ถึงแม้ว่า การมี รัก

นั้นจะทำให้เรามีความสุข อย่างไรก็ตาม ถ้า มันพลิกกลับไปในทางที่ตรงกันข้ามกับ

ความสุข มันก็ทำให้เรา ทุกข์ได้ เหมือนๆกัน.......

ความรักไม่ใช่เรื่อง ฉาบฉวย แต่มันคือสิ่งที่ มี สิ่งที่ เป็น สิ่งที่ ทำ ให้เรามีความสุข

ขอให้ความรักของ ทุกๆคน มีความสุข และคอยอุ้มชูมันเสมอๆ

คอยหล่อเลี้ยงไม่ใช่มันขาดความ เข้มของ สี ชมพู ที่เกิดจากความรักของคนสองคน 

เมื่อความรัก ถึงจุดอิ่มตัว

ความห่างเหินที่ค่อยแทรกซึมเข้ามาระหว่างหัวใจสองดวง

ทำให้เราพบว่าบางสิ่งบางอย่างมันเพิ่งตกผลึกชัดเจน

ความรักกำลังตกตะกอน และผลึกของมันที่กำลังร่วงลงสู่พื้น

สิ่งที่เห็น...มันมองเป็นอย่างอื่นไม่ได้เลย

นอกจากเศษฝุ่นของความทรงจำดีๆ

ในวันเก่าที่ไม่สามารถเรียกคืนกลับมาได้

และเราก็ตั้งใจปล่อยให้มันสูญหายไปกับกาลเวลา

เมื่อความรัในวันวานจางหายไปตามวันเวลา

วันที่ถนนหัวใจแบ่งออกเป็นสองสาย

และเราทั้งสองต่างยอมรับมันแต่โดยดี - เราคงไปด้วยกันไม่ได้

ฉันมีทางของฉัน - เธอมีทางของเธอ

แต่พรุ่งนี้ทางที่ไป - คงไม่ใช่ทางของเรา

แม้การแยกจาก

จะทำให้เราจำเป็นต้องเสียใจ - เสียดายมากมายแค่ใหน

แต่ในท้ายที่สุดมันก็คงเป็นสิ่งที่ดีกว่า

หากคนที่หมดใจรักให้กันแล้วจะยอมแยกทางจากกันโดยดี

อาจจะรู้สึกแปลกๆ บ้างในก้าวแรหที่ต้องเดินแยกกัน

อาจจะรู้สึกหวิวๆหัวใจบ้างนิดหน่อย

ที่จู่ๆ คนๆหนึ่งก็ค่อยๆห่างหายไป

แล้วหัวใจก็ต้องกลับมาเดียวดายอีกครั้ง

แต่ในก้าวต่อๆไปมันจะทำให้เราค้นพบว่า...

การตัดสิ้นใจคลายหัวใจออกจากกัน

เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับคนสองคน

เมื่อจุดๆหนึ่งของความรักในวันนี้มันไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการอีกต่อไป

คงเป็นการดีกว่า ที่เราจะเก็บความรู้สึกดีๆ

ที่ยังหลงเหลือให้กันในวันนี้ใว้ในใจ

เผื่อเวลาที่เหงา จะได้เรียกเพื่อนเก่าขึ้นมาทบทวนความทรงจำ

เพื่อให้ได้คิดถึงคลายความเหงา

แต่ถ้าในวันพรุ่งนี้ ความดื้อดึงยังคงรั้งร่างกาย

และจิตใจเราให้อยู่ด้วยกันต่อไป

สิ่งที่เกิดขึ้นด้วยความไม่ตั้งใจ มันอาจจะค่อยๆทำลาย

ความรู้สึกดีๆที่มีให้แก่กันจนหมดสิ้น

สู้ตัดใจจากกันไปในวันที่ยังมีความทรงจำดีๆ ทิ้งใว้ให้แก่กันยังจะดีกว่า

เพราะบางครั้ง ความรักของคนสองคนนั้นเข้าใจได้ยากยิ่งกว่าสิ่งใด้ๆในโลก

บางครั้ง...แม้คนสองคนจะรักกันสักเพียงใหน

แต่ถ้าหากถึงจุดอิ่มตัวที่ไปด้วยกันไม่ได้ ต่อให้มีรักมายมายแค่ใหน

ก็ไม่สามารถประคับประคองให้รักกันไปได้ตลอดรอดฝั่ง

การตัดใจเป็นการเสียใจทีเดียว แต่การยื้อกันไปเรื่อยๆ

เป็นสิ่งที่เราเสียใจไปเรื่อยๆ อย่างไม่มีจุดจบ

อย่าพยายามฝืนใจรัก ในวันที่เราไม่ได้รู้สึกอีกต่อไป

เพราะหากเราจำต้องทนใช้ชีวิตกับความรัก - กับคำว่าไม่ใช่

ในท้ายที่สุดคงไม่ต่างอะไรกับการทำร้ายหัวใจเราเอง

หากเราไม่ยอมตัดใจปล่อยมือ จากกันในวันที่รักมันอิ่มตัว

ท้ายที่สุด...คนที่ต้องเสียใจ

คงไม่ใช่ใคร...นอกจากตัวเราเอง

True love story

ตื่นมาวันนึง คนเราเกิดมา

ทำไม_....?

หรือว่าเกิดมาเพื่อ เรียน รุ้ ดรงชีวิต แล้วก็ ดับลงไป

หรือเกิดมาเพื่อรออะไรที่เรียกว่า รักแท้

ครั้งหนึ่งในชีวิต ทุกคน อยากที่จะมี ความรักอันแสนประเสริฐนี้

บางคน เฝ้าคอยหามันไม่ว่ามัน

จะนานแค่ใหน หรือจะทั้งชีวิตเราก็ไม่อาจที่จะเจอมัน แต่ คนๆนั้น ก็ยังรอมันอยุ่เสมอๆ

รักแท้ อาจจะเป็นสิ่งที่ อาจทำให้คนเรา บาเดเจ็บเจียนตาย หรือ สุขจนไม่มีคำบรรยาย

ความรักอาจะเกิดมาจากสิ่งที่เรียกว่าหัวใจ ที่คอยทำงานตลอดทั้งชีวิตของเรา หรือ

อาจจะเกิดมาจากจิตใจที่ต้องการความอบอุ่นที่มีคนคอยอยู่ข้างๆในจิตใจ

สิ่งที่เรียกว่า หัวใจ และ จิตใจนี้ อาจเป็นสิ่งที่กระตุ้นให้เราดูมีพลังมากกว่าเดิม

ถึงแม้ว่ามันจะเป็นสิ่งที่เกิดขึ้น แล้วดับ ลงไป ก็ตาม

แต่เราก็ยังอยากที่จะให้มันเกิดในจิตใจของเรา

แต่บางครั้งการที่ ถวิลหา หัวใจที่มีรัก นั้นมันจะยากก็ตามที

True love

อาจจะเป็นเพียงสิ่งที่ไม่ต้องการข้อแม้อันใด แต่แค่คอยเตรียมอุ้มชูมัน ทะนุถนอมมัน

อาจจะเป็นเพียงสิ่งที่ต้องใช้ความอดทน ที่จะรอใครสักคน

หรืออาจะเป็นเพียงแค่สิ่งที่เราอยากมีใครสักคนคอยเคียงข้างเมื่อเรา

 ทุกข์ สุข เศร้า หัวเราะ

บางทีการมี รัก อาจทำให้ เรามีชีวิตที่มีค่ายิ่งกว่าเก่า ก็ได้ แต่ถึงแม้ว่า การมี รัก

นั้นจะทำให้เรามีความสุข อย่างไรก็ตาม ถ้า มันพลิกกลับไปในทางที่ตรงกันข้ามกับ

ความสุข มันก็ทำให้เรา ทุกข์ได้ เหมือนๆกัน.......

ความรักไม่ใช่เรื่อง ฉาบฉวย แต่มันคือสิ่งที่ มี สิ่งที่ เป็น สิ่งที่ ทำ ให้เรามีความสุข

ขอให้ความรักของ ทุกๆคน มีความสุข และคอยอุ้มชูมันเสมอๆ

คอยหล่อเลี้ยงไม่ใช่มันขาดความ เข้มของ สี ชมพู ที่เกิดจากความรักของคนสองคน 

Concentrated Examination

กุต้องสอบให้ติด คอยดู  ศิลปากร รออยู่

Picture by p' kimmii

http://taiyou.multiply.com/

when you enter to website you are amazing