เพียงหลับตาสัมผัส...เราก็จะพบว่าในความว่างเปล่าของความมืดใต้เปลือกตานั้น
ความรักใด้วนเวียนอยู่รอบๆ ตัวเราอยู่ตลอดเวลา...ไม่ต่างจากอากาศ
...................................
เพียงแต่ขณะเวลาที่เราลืมตาแล้วย้อนมองอดีต
ใจของเรากลับปิดประตูล้อคกุญแจหัวใจตัวเราเองอย่างไม่รู้ตัว
ในขณะที่เรากำลังเริ่มรู้สึกมีความรัก(อีกครั้ง)
แต่หัวใจเรากลับมีกำแพงความกลัวขีดกั้นความรู้สึกบางๆ
ของเราอยู่จนทำให้เราไม่กล้าที่จะแง้มประตูหัวใจตัวเองเปิดออก
ดูสิ่งที่เฝ้ารออยู่ตรงอีกฝั่งของหัวใจ
กลัวว่าสิ่งที่รออยู่ตรงหน้าประตูจะเป็นหนามแหลมๆของก้านกุหลาบ
...มิใช่ดอกสีแดงฉาดของมัน
ความรักมีรสให้เราสัมผัส มีผลึกความรู้สึกใว้ให้เราเติมเต็มหัวใจ
แต่ด้วยความหลากหลายของรสสัมผัสที่มีแต่ด้านร้ายๆ
ถาโถมเข้ามาทำให้หัวใจชินชา จนกลายเป็นก้อนน้ำแข็งที่เย็นชื้นไร้ความรู้สึก
อาจทำให้ความรู้สึกดีๆที่เคยมีให้กับความรักจางหายไป
ถ้าการสัมผัสรักครั้งนั้นคือความสุข มันก็จะกลายเป็นเพียงสายลมเย็นๆที่พัดผ่านไป
เก็บได้แต่เพียงความประทับใจสั้นๆ
แต่ไม่สามารถเก็บครอบครองเป็นเจ้าของ ให้สายลมเย็นๆนั้นอยู่กับเราตลอดไปได้
ถ้าการสัมผัสรักครั้งนั้นคือความทุกข์ มันจะกลายเป็นรอยแผลมีดบาด
ที่เจ็บมากจนทำให้เรากลัวกับเลือดที่ไหลออก
เหลือใว้แต่รอยแปลเป็นกับเศษความทรงจำ
ถ้าการสัมผัสรักครั้งนั้นคือความกลัว ก็ไม่ต่างอะไรกับความมืด อ้างว้าง น่ากลัว สิ้นหวัง
แต่ในความมืดนั้นไม่สามารถทำอะไรเราได้แม้แต่นิดเดียว
สิ่งที่บั่นทอนทำร้ายจิตใจในความมืดกลับเป็นใจเราเองที่คิดจินตนาการความกลัวไปร้อยแปด
ทั้งที่จริงแล้วความมืดไม่ได้ทำร้ายอะไรเราเลย แม้กระทั่งรอยขีดข่วนเล็กๆ
แล้วอะไรล่ะที่อยู่กบัเราตลอดไป.?
แล้วอะไรล่ะที่ไม่เคยทิ้งร่องรอยของความทรงจำ.?
แล้วอะไรล่ะที่ทำรายเราในความมืด เรากำลังกลัวอะไรใความมืด
...เรากำลังกลัวอะไรในความรัก.?
อดีตเป็นเพียงข้ออ้างในความรู้สึกกลัวในปัจจุบัน
ปัจจุบันเป็นเพียงข้ออ้างในการทำชีวิตให้ดีเพื่ออนาคต
อนาคตเป็นเพียงข้ออ้างในการไม่กล้าลงมือเริ่มต้นอะไรใหม่ๆ จากความผิดหวังในอดีต
ประสบการณ์ร้ายๆที่ผ่านมาทำให้เราคอยบอกตัวเอง
และหัวใจที่ตายไปแล้วว่าเราไม่สามารถรักใครได้อีกครั้ง
ความรักครั้งต่อไปไม่มีวันเกิดขึ้นได้อีกครั้ง
แต่...อีกครั้งยังมีพรุ่งนี้
แต่...อีกครั้งยังมีลมหายใจครั้งต่อไป
แต่...อีกครั้งหัวใจเรายังเต้นไม่หนุด
แต่...อีกครั้ง...อีกครั้ง...มีจุดเริ่มต้นใหม่ให้เราตลอดเวลา
ทุกสิ่งทุกอย่างมีจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดในตัวมันเองจุดสิ้นสุดความรักที่ผ่านมา
มันก็เป็นเพียงจุดเริ่มต้นใหม่ๆในจุดจบที่ผ่านพ้นไป
ที่หน้าอกข้างซ้าย หัวใจยังคงเต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอ
ช้าบ้าง- เร็วบ้าง ตามความรู้สึกกระตุ้นของอารมณ์
มันไม่เคยหยุดเต้น
มันเริ่มเต้นจังหวะบีบรัดใหม่ๆ อยู่ตลอดเวลา
.......
.......
.......
.......
.......
ความรักสามารถเริ่มต้นใหม่ได้อีกครั้ง
Bubuxar
