Storythai

เพียงหลับตาสัมผัส...เราก็จะพบว่าในความว่างเปล่าของความมืดใต้เปลือกตานั้น

ความรักใด้วนเวียนอยู่รอบๆ ตัวเราอยู่ตลอดเวลา...ไม่ต่างจากอากาศ

...................................

เพียงแต่ขณะเวลาที่เราลืมตาแล้วย้อนมองอดีต

 ใจของเรากลับปิดประตูล้อคกุญแจหัวใจตัวเราเองอย่างไม่รู้ตัว

ในขณะที่เรากำลังเริ่มรู้สึกมีความรัก(อีกครั้ง)

แต่หัวใจเรากลับมีกำแพงความกลัวขีดกั้นความรู้สึกบางๆ

ของเราอยู่จนทำให้เราไม่กล้าที่จะแง้มประตูหัวใจตัวเองเปิดออก

ดูสิ่งที่เฝ้ารออยู่ตรงอีกฝั่งของหัวใจ

กลัวว่าสิ่งที่รออยู่ตรงหน้าประตูจะเป็นหนามแหลมๆของก้านกุหลาบ

...มิใช่ดอกสีแดงฉาดของมัน

ความรักมีรสให้เราสัมผัส มีผลึกความรู้สึกใว้ให้เราเติมเต็มหัวใจ 

 แต่ด้วยความหลากหลายของรสสัมผัสที่มีแต่ด้านร้ายๆ

 ถาโถมเข้ามาทำให้หัวใจชินชา จนกลายเป็นก้อนน้ำแข็งที่เย็นชื้นไร้ความรู้สึก

อาจทำให้ความรู้สึกดีๆที่เคยมีให้กับความรักจางหายไป

ถ้าการสัมผัสรักครั้งนั้นคือความสุข มันก็จะกลายเป็นเพียงสายลมเย็นๆที่พัดผ่านไป

เก็บได้แต่เพียงความประทับใจสั้นๆ

แต่ไม่สามารถเก็บครอบครองเป็นเจ้าของ ให้สายลมเย็นๆนั้นอยู่กับเราตลอดไปได้

ถ้าการสัมผัสรักครั้งนั้นคือความทุกข์ มันจะกลายเป็นรอยแผลมีดบาด

ที่เจ็บมากจนทำให้เรากลัวกับเลือดที่ไหลออก

เหลือใว้แต่รอยแปลเป็นกับเศษความทรงจำ

ถ้าการสัมผัสรักครั้งนั้นคือความกลัว ก็ไม่ต่างอะไรกับความมืด อ้างว้าง น่ากลัว สิ้นหวัง

แต่ในความมืดนั้นไม่สามารถทำอะไรเราได้แม้แต่นิดเดียว

สิ่งที่บั่นทอนทำร้ายจิตใจในความมืดกลับเป็นใจเราเองที่คิดจินตนาการความกลัวไปร้อยแปด

ทั้งที่จริงแล้วความมืดไม่ได้ทำร้ายอะไรเราเลย แม้กระทั่งรอยขีดข่วนเล็กๆ

แล้วอะไรล่ะที่อยู่กบัเราตลอดไป.?

แล้วอะไรล่ะที่ไม่เคยทิ้งร่องรอยของความทรงจำ.?

แล้วอะไรล่ะที่ทำรายเราในความมืด เรากำลังกลัวอะไรใความมืด

...เรากำลังกลัวอะไรในความรัก.?

อดีตเป็นเพียงข้ออ้างในความรู้สึกกลัวในปัจจุบัน

ปัจจุบันเป็นเพียงข้ออ้างในการทำชีวิตให้ดีเพื่ออนาคต

อนาคตเป็นเพียงข้ออ้างในการไม่กล้าลงมือเริ่มต้นอะไรใหม่ๆ จากความผิดหวังในอดีต

ประสบการณ์ร้ายๆที่ผ่านมาทำให้เราคอยบอกตัวเอง

และหัวใจที่ตายไปแล้วว่าเราไม่สามารถรักใครได้อีกครั้ง

ความรักครั้งต่อไปไม่มีวันเกิดขึ้นได้อีกครั้ง

แต่...อีกครั้งยังมีพรุ่งนี้

แต่...อีกครั้งยังมีลมหายใจครั้งต่อไป

แต่...อีกครั้งหัวใจเรายังเต้นไม่หนุด

แต่...อีกครั้ง...อีกครั้ง...มีจุดเริ่มต้นใหม่ให้เราตลอดเวลา

ทุกสิ่งทุกอย่างมีจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดในตัวมันเองจุดสิ้นสุดความรักที่ผ่านมา

มันก็เป็นเพียงจุดเริ่มต้นใหม่ๆในจุดจบที่ผ่านพ้นไป

ที่หน้าอกข้างซ้าย หัวใจยังคงเต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอ

ช้าบ้าง- เร็วบ้าง ตามความรู้สึกกระตุ้นของอารมณ์

มันไม่เคยหยุดเต้น

มันเริ่มเต้นจังหวะบีบรัดใหม่ๆ อยู่ตลอดเวลา

.......

.......

.......

.......

.......

ความรักสามารถเริ่มต้นใหม่ได้อีกครั้ง