-เป็นกลอน ของเกอเธ่ ที่ชอบมากมาย

-ลองอ่าน ช้าๆ ไปพร้อมกับฟังเพลงดูนะครับ

-ขอบคุณ สมุดไดอารี่ เล่มนี้ ที่มีเรือ่งราวทั้งสุขและเศร้า

-ขอบคุณ สมุดไดอารี่ เล่มนี้ี่ ให้พื้นที่สำหรับระบายเรื่องทุกๆอย่างที่เราอยากระบาย

-ขอบคุณ ทุกๆคนในสตอรี่ไทย พี่ ฝน พี่ริว น้ำ 

 -ขอบคุณ ความหวังดีของคนหลายๆคนที่เข้ามาเม้นเมื่อตอนเอิร์ดทุกใจ

 -ขอบคุณ ทุกๆคนที่ อยู่เป็นกำลังใจให้เสมอๆ

-ขอบคุณ ทุกเวลา ที่มีให้กัน

-ขอบคุณ พี่กร พี่แคท และทีมงานสตอรี่ไทย

 -........................................TOT..............................................

-ขอบคุณ ช่วงเวลา  4 ปีที่ รู้จักกัน

-ขอบคุณ ช่วงเวลา  4 ปี ที่ทำให้เรา ได้ รู้สึกถึงความหวังดีของคนอื่น

 -ขอบคุณ ช่วงเวลา  4 ปี ที่ มีให้กันมาตลอด

-ขอบคุณ ช่วงเวลา  4 ปี ที่ทำให้สนุกสนาน เมื่ออ่าน ไดอารี่ของคนอื่น

-ขอบคุณ ช่วงเวลา  4 ปี ที่มีความสุขตลอดมา

-ขอบคุณ ช่วงเวลา  4 ปี ที่มีกันและกัน

 - โคตร รักสตอรี่ไทย รักไดอารี่เล่มนี้จัง

ขอสัญญา ว่าจะกลับมาเขียนสมุดไดอารี่เล่มนี้ อีกครั้ง

ขอบคุณ สตอรี่ไทย ตลอดไป ที่ทำให้เรามีวันนี้......

4 ปีที่เขียนมา ไม่มีวันจางหาย

รักสตอรี่ไทยจังจากใจจริง น้ำตาไหล.....

บางครั้งก็ทำให้น้ำตาแห่งความเหงาของเรา จางหายไปได้เหมือนกัน

หรือบางครั้งการเฝ้ารอยามฝนตก ก็

อาจจะทำให้เรา ดูมีความอดทน กับมัน อดทนกับสิ่งที่เรียกว่า ความเหงา

อดทนรอพระอาทิตย์ที่จะส่องแสงลงมาหลังจากฝนตก รอสายรุ้งที่จะเกิดขึ้นจากละอองน้ำ

หรือรอคอยบางคนที่กำลังเดินทางมาหาเรา การเฝ้า รอ มันดูมีความหมายหลายๆอย่าง

หยดน้ำยังเฝ้ารอที่จะหยดลงพื้นดิน   ผู้โดยสารยังต้องเฝ้ารอที่จะถึงป้ายที่จะลง

ดอกไม้ยังเฝ้ารอพระอาทิตย์ยามเช้า  รองเท้ายังต้องรอคนสวมใส

ขวดน้ำยังต้องรอน้ำให้เต็ม  ลูกนกยังต้องรอให้แม่มาป้อนอาหาร

แล้วทำไมเราจะรออะไรบ้างสิ่งบ้างไม่ได้

เฝ้ารอบางสิ่งที่จะเกิดในอนาคต.........♥

ทรมาณใจมากโว้ยยย ทำไมกุต้องรื้อไปเจอรูปเก่าๆที่ รักยังหวานกับ จีนใหม่ ด้วย ทำไม

กุอุดส่า ลืมไปจนแทบจะไม่นึกถึงแล้ว แต่ทำไมถึงยังกลับมาทรมาณ กุ อีก ทำไม

กุทำอะไรผิดหนักหนา กุแค่ทะเลาะกัน แล้วก็เลิกกัน

เรือ่งก็นานมาเกือบจะ 1 ปี แลว้ กุ โสดมา 1ปี

ทำไมยังกลับมาทำร้ายยกุ อีก ไม่เข้าใจ ทรมาณมากเลย รุ้ไหม ไม่มีคนรับฟังยิ่งทรมาณมากๆๆเลย

น้ำตามันจะไหล เอง ไม่เคยเป้ฯแบบนี้มาก่อน เฮ้อออ~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

เมื่อคืนกุก็แทบไม่ได้นอน นั่งมองแต่รูป  มองมันไปทำไม รูปมองทำไม

.....................................................

.....................................................

.....................................................

.....................................................

.....................................................

.....................................................

ทรมาณโว้ยยยยยยยยยยย

กุไม่เคยเหงาแบบนี้มาก่อน เลยย

รูปสองรูปนี้โดนใจกุจริงๆเลยตอนนี้

เก้าอี้ที่ว่างเปล่า กับ นก ที่บินอยู่ตัวเดียว เฮ้อ กุ อยู่ตัวคนเดียวจริงๆ ตอนนี้

ความรักใด้วนเวียนอยู่รอบๆ ตัวเราอยู่ตลอดเวลา...ไม่ต่างจากอากาศ

...................................

เพียงแต่ขณะเวลาที่เราลืมตาแล้วย้อนมองอดีต

 ใจของเรากลับปิดประตูล้อคกุญแจหัวใจตัวเราเองอย่างไม่รู้ตัว

ในขณะที่เรากำลังเริ่มรู้สึกมีความรัก(อีกครั้ง)

แต่หัวใจเรากลับมีกำแพงความกลัวขีดกั้นความรู้สึกบางๆ

ของเราอยู่จนทำให้เราไม่กล้าที่จะแง้มประตูหัวใจตัวเองเปิดออก

ดูสิ่งที่เฝ้ารออยู่ตรงอีกฝั่งของหัวใจ

กลัวว่าสิ่งที่รออยู่ตรงหน้าประตูจะเป็นหนามแหลมๆของก้านกุหลาบ

...มิใช่ดอกสีแดงฉาดของมัน

ความรักมีรสให้เราสัมผัส มีผลึกความรู้สึกใว้ให้เราเติมเต็มหัวใจ 

 แต่ด้วยความหลากหลายของรสสัมผัสที่มีแต่ด้านร้ายๆ

 ถาโถมเข้ามาทำให้หัวใจชินชา จนกลายเป็นก้อนน้ำแข็งที่เย็นชื้นไร้ความรู้สึก

อาจทำให้ความรู้สึกดีๆที่เคยมีให้กับความรักจางหายไป

ถ้าการสัมผัสรักครั้งนั้นคือความสุข มันก็จะกลายเป็นเพียงสายลมเย็นๆที่พัดผ่านไป

เก็บได้แต่เพียงความประทับใจสั้นๆ

แต่ไม่สามารถเก็บครอบครองเป็นเจ้าของ ให้สายลมเย็นๆนั้นอยู่กับเราตลอดไปได้

ถ้าการสัมผัสรักครั้งนั้นคือความทุกข์ มันจะกลายเป็นรอยแผลมีดบาด

ที่เจ็บมากจนทำให้เรากลัวกับเลือดที่ไหลออก

เหลือใว้แต่รอยแปลเป็นกับเศษความทรงจำ

ถ้าการสัมผัสรักครั้งนั้นคือความกลัว ก็ไม่ต่างอะไรกับความมืด อ้างว้าง น่ากลัว สิ้นหวัง

แต่ในความมืดนั้นไม่สามารถทำอะไรเราได้แม้แต่นิดเดียว

สิ่งที่บั่นทอนทำร้ายจิตใจในความมืดกลับเป็นใจเราเองที่คิดจินตนาการความกลัวไปร้อยแปด

ทั้งที่จริงแล้วความมืดไม่ได้ทำร้ายอะไรเราเลย แม้กระทั่งรอยขีดข่วนเล็กๆ

แล้วอะไรล่ะที่อยู่กบัเราตลอดไป.?

แล้วอะไรล่ะที่ไม่เคยทิ้งร่องรอยของความทรงจำ.?

แล้วอะไรล่ะที่ทำรายเราในความมืด เรากำลังกลัวอะไรใความมืด

...เรากำลังกลัวอะไรในความรัก.?

อดีตเป็นเพียงข้ออ้างในความรู้สึกกลัวในปัจจุบัน

ปัจจุบันเป็นเพียงข้ออ้างในการทำชีวิตให้ดีเพื่ออนาคต

อนาคตเป็นเพียงข้ออ้างในการไม่กล้าลงมือเริ่มต้นอะไรใหม่ๆ จากความผิดหวังในอดีต

ประสบการณ์ร้ายๆที่ผ่านมาทำให้เราคอยบอกตัวเอง

และหัวใจที่ตายไปแล้วว่าเราไม่สามารถรักใครได้อีกครั้ง

ความรักครั้งต่อไปไม่มีวันเกิดขึ้นได้อีกครั้ง

แต่...อีกครั้งยังมีพรุ่งนี้

แต่...อีกครั้งยังมีลมหายใจครั้งต่อไป

แต่...อีกครั้งหัวใจเรายังเต้นไม่หนุด

แต่...อีกครั้ง...อีกครั้ง...มีจุดเริ่มต้นใหม่ให้เราตลอดเวลา

ทุกสิ่งทุกอย่างมีจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดในตัวมันเองจุดสิ้นสุดความรักที่ผ่านมา

มันก็เป็นเพียงจุดเริ่มต้นใหม่ๆในจุดจบที่ผ่านพ้นไป

ที่หน้าอกข้างซ้าย หัวใจยังคงเต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอ

ช้าบ้าง- เร็วบ้าง ตามความรู้สึกกระตุ้นของอารมณ์

มันไม่เคยหยุดเต้น

มันเริ่มเต้นจังหวะบีบรัดใหม่ๆ อยู่ตลอดเวลา

.......

.......

.......

.......

.......

ความรักสามารถเริ่มต้นใหม่ได้อีกครั้ง

ความห่างเหินที่ค่อยแทรกซึมเข้ามาระหว่างหัวใจสองดวง

ทำให้เราพบว่าบางสิ่งบางอย่างมันเพิ่งตกผลึกชัดเจน

ความรักกำลังตกตะกอน และผลึกของมันที่กำลังร่วงลงสู่พื้น

สิ่งที่เห็น...มันมองเป็นอย่างอื่นไม่ได้เลย

นอกจากเศษฝุ่นของความทรงจำดีๆ

ในวันเก่าที่ไม่สามารถเรียกคืนกลับมาได้

และเราก็ตั้งใจปล่อยให้มันสูญหายไปกับกาลเวลา

เมื่อความรัในวันวานจางหายไปตามวันเวลา

วันที่ถนนหัวใจแบ่งออกเป็นสองสาย

และเราทั้งสองต่างยอมรับมันแต่โดยดี - เราคงไปด้วยกันไม่ได้

ฉันมีทางของฉัน - เธอมีทางของเธอ

แต่พรุ่งนี้ทางที่ไป - คงไม่ใช่ทางของเรา

แม้การแยกจาก

จะทำให้เราจำเป็นต้องเสียใจ - เสียดายมากมายแค่ใหน

แต่ในท้ายที่สุดมันก็คงเป็นสิ่งที่ดีกว่า

หากคนที่หมดใจรักให้กันแล้วจะยอมแยกทางจากกันโดยดี

อาจจะรู้สึกแปลกๆ บ้างในก้าวแรหที่ต้องเดินแยกกัน

อาจจะรู้สึกหวิวๆหัวใจบ้างนิดหน่อย

ที่จู่ๆ คนๆหนึ่งก็ค่อยๆห่างหายไป

แล้วหัวใจก็ต้องกลับมาเดียวดายอีกครั้ง

แต่ในก้าวต่อๆไปมันจะทำให้เราค้นพบว่า...

การตัดสิ้นใจคลายหัวใจออกจากกัน

เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับคนสองคน

เมื่อจุดๆหนึ่งของความรักในวันนี้มันไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการอีกต่อไป

คงเป็นการดีกว่า ที่เราจะเก็บความรู้สึกดีๆ

ที่ยังหลงเหลือให้กันในวันนี้ใว้ในใจ

เผื่อเวลาที่เหงา จะได้เรียกเพื่อนเก่าขึ้นมาทบทวนความทรงจำ

เพื่อให้ได้คิดถึงคลายความเหงา

แต่ถ้าในวันพรุ่งนี้ ความดื้อดึงยังคงรั้งร่างกาย

และจิตใจเราให้อยู่ด้วยกันต่อไป

สิ่งที่เกิดขึ้นด้วยความไม่ตั้งใจ มันอาจจะค่อยๆทำลาย

ความรู้สึกดีๆที่มีให้แก่กันจนหมดสิ้น

สู้ตัดใจจากกันไปในวันที่ยังมีความทรงจำดีๆ ทิ้งใว้ให้แก่กันยังจะดีกว่า

เพราะบางครั้ง ความรักของคนสองคนนั้นเข้าใจได้ยากยิ่งกว่าสิ่งใด้ๆในโลก

บางครั้ง...แม้คนสองคนจะรักกันสักเพียงใหน

แต่ถ้าหากถึงจุดอิ่มตัวที่ไปด้วยกันไม่ได้ ต่อให้มีรักมายมายแค่ใหน

ก็ไม่สามารถประคับประคองให้รักกันไปได้ตลอดรอดฝั่ง

การตัดใจเป็นการเสียใจทีเดียว แต่การยื้อกันไปเรื่อยๆ

เป็นสิ่งที่เราเสียใจไปเรื่อยๆ อย่างไม่มีจุดจบ

อย่าพยายามฝืนใจรัก ในวันที่เราไม่ได้รู้สึกอีกต่อไป

เพราะหากเราจำต้องทนใช้ชีวิตกับความรัก - กับคำว่าไม่ใช่

ในท้ายที่สุดคงไม่ต่างอะไรกับการทำร้ายหัวใจเราเอง

หากเราไม่ยอมตัดใจปล่อยมือ จากกันในวันที่รักมันอิ่มตัว

ท้ายที่สุด...คนที่ต้องเสียใจ

คงไม่ใช่ใคร...นอกจากตัวเราเอง

True love story

ตื่นมาวันนึง คนเราเกิดมา

ทำไม_....?

หรือว่าเกิดมาเพื่อ เรียน รุ้ ดรงชีวิต แล้วก็ ดับลงไป

หรือเกิดมาเพื่อรออะไรที่เรียกว่า รักแท้

ครั้งหนึ่งในชีวิต ทุกคน อยากที่จะมี ความรักอันแสนประเสริฐนี้

บางคน เฝ้าคอยหามันไม่ว่ามัน

จะนานแค่ใหน หรือจะทั้งชีวิตเราก็ไม่อาจที่จะเจอมัน แต่ คนๆนั้น ก็ยังรอมันอยุ่เสมอๆ

รักแท้ อาจจะเป็นสิ่งที่ อาจทำให้คนเรา บาเดเจ็บเจียนตาย หรือ สุขจนไม่มีคำบรรยาย

ความรักอาจะเกิดมาจากสิ่งที่เรียกว่าหัวใจ ที่คอยทำงานตลอดทั้งชีวิตของเรา หรือ

อาจจะเกิดมาจากจิตใจที่ต้องการความอบอุ่นที่มีคนคอยอยู่ข้างๆในจิตใจ

สิ่งที่เรียกว่า หัวใจ และ จิตใจนี้ อาจเป็นสิ่งที่กระตุ้นให้เราดูมีพลังมากกว่าเดิม

ถึงแม้ว่ามันจะเป็นสิ่งที่เกิดขึ้น แล้วดับ ลงไป ก็ตาม

แต่เราก็ยังอยากที่จะให้มันเกิดในจิตใจของเรา

แต่บางครั้งการที่ ถวิลหา หัวใจที่มีรัก นั้นมันจะยากก็ตามที

True love

อาจจะเป็นเพียงสิ่งที่ไม่ต้องการข้อแม้อันใด แต่แค่คอยเตรียมอุ้มชูมัน ทะนุถนอมมัน

อาจจะเป็นเพียงสิ่งที่ต้องใช้ความอดทน ที่จะรอใครสักคน

หรืออาจะเป็นเพียงแค่สิ่งที่เราอยากมีใครสักคนคอยเคียงข้างเมื่อเรา

 ทุกข์ สุข เศร้า หัวเราะ

บางทีการมี รัก อาจทำให้ เรามีชีวิตที่มีค่ายิ่งกว่าเก่า ก็ได้ แต่ถึงแม้ว่า การมี รัก

นั้นจะทำให้เรามีความสุข อย่างไรก็ตาม ถ้า มันพลิกกลับไปในทางที่ตรงกันข้ามกับ

ความสุข มันก็ทำให้เรา ทุกข์ได้ เหมือนๆกัน.......

ความรักไม่ใช่เรื่อง ฉาบฉวย แต่มันคือสิ่งที่ มี สิ่งที่ เป็น สิ่งที่ ทำ ให้เรามีความสุข

ขอให้ความรักของ ทุกๆคน มีความสุข และคอยอุ้มชูมันเสมอๆ

คอยหล่อเลี้ยงไม่ใช่มันขาดความ เข้มของ สี ชมพู ที่เกิดจากความรักของคนสองคน 

Concentrated Examination

กุต้องสอบให้ติด คอยดู  ศิลปากร รออยู่

Picture by p' kimmii

http://taiyou.multiply.com/

when you enter to website you are amazing

ตรงตัว ฉันกำลังเบื่อ

เบื่อที่ เอิร์ดมีชีวิตที่ " ง่ายๆ อะไรก็ได้ อะไรก็เอา"

ไม่เคยจะใส่ใจกับอะไรที่ เราไม่เคยใส่ใจ ทำอะไรนิด อะไรหน่อย ก็ เบื่อ

แต่อันใหนที่สนใจ จำได้ หมด ว่าต้งทำอย่างไร ทำอะไรต่อไป

อยากจะแก้ แต่มันก็แก้ไม่หาย มันเหมือนกลายเป็นสันดาน ไป

รุ้ตัวก็รุ้ตัว แต่ทำไม ไม่เคย ปรับปรุงตัว แค่นั่งอ่านหนังสือ นิดๆหน่อยๆ ก็ ไม่เอาละ

แต่พอโดน ด่านิด สะกิดใจกำ ก็ตั้งใจ อ่านไม่เคยเกิณ 4 วัน ก็ต้องมีอะไรมา ขัดจังหวะ

ไม่เข้าใจว่าทำไม มันเป็นอย่างนี้

ตอนมี แฟน  ตอนแรกก็ทุ่มให้ เต็ม 90% แต่พอหลังๆก็ เบื่อ ให้แค่ 40 50 บ้าง

แล้วเป็นยังไง เลิก และก็มานั่งเสียใจ

เกลียดการมีชีวิตที่   

- ง่ายๆ อะไรก็ได้ อะไรก็เอา

-นิสัยขี้เบื่อ 

- นิสัยง่ายๆ

เข้าสู่โหมดปรับปรุงตัว ใครอ่านแล้วไม่เข้าใจ ก็ขอโทษน้าขอรับ

อยากคุยด้วยแอ้ดมาได้เสมอๆ

earth_online@hotmail.com